ΤΟ BLOG ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ SOUNDTRACK ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.

Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017

Η Μεγάλη Χίμαιρα - La Grande Chimère

Σ’ ένα νησί ταξίδεψα
χωρίς σκοπό κανένα
τον έρωτα σου γύρεψα
για να αντικρίσω εμένα

Χωρίς πατρίδα κι άλλη γη
διψούσα όταν με βρήκες
με πνίξαν οι ουρανοί
και όλες οι θείες δίκες

Ο έρωτάς μου έγινε
σκαρί ναυαγισμένο
που το `ριξαν τα κύματα
στα βράχια τσακισμένο

Το αύριο, το σήμερα
είναι η μεγάλη χίμαιρα
το χτες είναι μαχαίρι
μες στου Θεού το χέρι.
                                                 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dans un ile j'ai voyage
au hasard  des chemins
c'est ton amour que je cherchais
Pour trouver mon destin
Sans  feu ni lieu , deracinee
J'avais soif quand tu m'as trouvee
Foudroyee par les cieux
Par la colere de Dieu
Mon amour n'est pplus a present
Qu'un vaisseau sans mature
Qu'aux recifs la rage des vents
A jete en pature
Qu'est ce qu'aujourd'hui , qu-est ce que tantot
C'est la grande chimere
Et Dieu dans sa main serre
Mon sort comme un couteau.

Τρίτη 25 Ιουλίου 2017

Φέρτε μου ένα μαντολίνο...

Φέρτε μ’ ένα μαντολίνο
για να δείτε πως πονώ
κι ύστερα θα γίνω κρίνο
κι ύστερα πια θα χαθώ
Τι με νοιάζει κι αν χαθώ
αφού θα `χω γίνει κρίνο
φέρτε μ’ ένα μαντολίνο

Το παιδί που μ’ αγαπάει
όλο θέλει να ρωτά
τι σημαίνει Κυριακή
Σκέφτομαι γιατί ρωτάει
και φοβάμαι ότι ξεχνά
πως τον είδα Κυριακή

Φέρτε μ’ ένα μαντολίνο
για να δείτε πως πονώ
κι ύστερα θα γίνω κρίνο
κι ύστερα πια θα χαθώ
Τι με νοιάζει κι αν χαθώ
αφού θα `χω γίνει κρίνο
φέρτε μ’ ένα μαντολίνο

Το παιδί που μ’ αγαπάει
όλο θέλει να ρωτά
που πηγαίνουν τα πουλιά
Μα το δάκρυ μου κυλάει
και καθώς αυτός κοιτά
τον σκεπάζω με φιλιά...

                               
     
                                               Καλό ταξίδι!



Ο ταχυδρόμος πέθανε

Ο ταχυδρόμος πέθανε...
...ήταν παιδί στα δεκαεφτά
που τώρα έχει πετάξει

Ποιος θα σου φέρει αγάπη μου
το γράμμα που `χα τάξει;

Και σαν πουλί που πέταξε
η πικραμένη του ζωή,
πέταξε πάει και του `φυγε
η δροσερή πνοή.

Ποιος θα σου δώσει αγάπη μου
το τελευταίο φιλί μου;

Ο ταχυδρόμος πέθανε στα δεκαεφτά του χρόνια
κι ήταν αυτός η αγάπη μου,
η κουρασμένη του σκιά τώρα πετά στα κλώνια,
φέρνει δροσιά στ’ αηδόνια.

Ποιος θα σου δείξει αγάπη μου
πού `ναι του ονείρου ο δρόμος
αφού πεθάναμε μαζί εγώ κι ο ταχυδρόμος;

                                        

Κυριακή 23 Ιουλίου 2017

Οι πρώην

Όλοι οι πρώην μου
πάνω στα χείλη μου αφήναν
μια γεύση πρώιμου,
κι οι συγκινήσεις που μου δίναν
άντε να κρατήσαν μονάχα δυο στιγμές
με το ρολόι μου.

Όλα τ' αγόρια μου
μικρά φωτάκια από πλοία
στη στεναχώρια μου
βόλτα αργή στην παραλία
λίγο πιο κει του φθινοπώρου οι βροχές
πέφτουν στα πόδια μου.

Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια
τους το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια
τους κι έμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα
να παρατηρώ για πολύ καιρό
τ' αμάξια τα ερχόμενα.

 Όλες οι σχέσεις μου
μια τρυφερή ρετροσπεκτίβα
για τις εκθέσεις μου
λόγια και πρόσωπα σε στοίβα,
που έχουν φύγει μα μπερδεύονται συχνά στις υποθέσεις μου.

 Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια τους
το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια τους
κι εμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα να παρατηρώ
για πολύ καιρό τ' αγόρια τα επόμενα...





                                                                                                        Album: Εισιτήρια διπλά
                                                                                                        Έτος: 2010
                                                                                                        Ερμηνεία : Νατάσσα Μποφίλιου
                                                                                                        Στιχουργός: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
                                                                                                        Συνθέτης: Καραμουρατίδης Θέμης








Εκδρομή

“Πώς είναι αυτοί κρυμμένοι μέσα σου
θέλω να τους δω και να φιληθώ μαζί τους
Να χαϊδέψω κάθε σου προφίλ, εσύ μετά, εσύ και πριν

Θέλω μια εκδρομή των μυστικών
των φανερών και των κρυμμένων εαυτών
να ‘μαι και γυναίκα και αγόρι και μωρό
να σ’ έχω άντρα και μητέρα και θεό

Σήκω να χορέψουμε με ό,τι μπορείς
Με ό,τι δεν ξέχασες κι άλλος κανείς
Χιλιάδες πρόσωπα εμείς
Πιάσε το μαντήλι μου απ’ την αρχή
και από τα χείλη μου μισό φιλί
τ’ άλλο μισό για πάντα εσύ

Όλους τους δικούς σου κουβαλάς
παλιούς και επόμενους και εμάς
στα βήματα που προχωράς

Θέλω μια εκδρομή των μυστικών
των φανερών και των κρυμμένων εαυτών
να ‘μαι και γυναίκα και αγόρι και μωρό
να σ’ έχω άντρα και μητέρα και θεό

Μπες μες στον χορό με ό,τι μπορείς
Με ό,τι δεν ξέχασες κι άλλος κανείς
Χιλιάδες πρόσωπα εμείς
Πιάσε το μαντήλι μου απ’ την αρχή
και από τα χείλη μου μισό φιλί
τ’ άλλο μισό για πάντα εσύ.”