Tiritomba

"Saragietta, saragietta la marina
Per trovare un amorata
Scianca rossa scianca rossa graziana
Perappropriaa pesciara
Tiritomba tiritomba
Tiritomba nero ole ole ole
Titritomba tiritomba
Tiritomba all aria va!" 

                                               

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει...

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Σύμπτωση λες πες το όπως θες
Όμως εγώ θέλω να βρέχει
Σαν το νερό 
να σ'αγκαλιάζω τις νύχτες που καις

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Δε φταις εσύ δε φταίει κανείς
Λες κι ο καιρός χαρές δεν έχει
κι έρχεσαι εδώ για να κρυφτείς

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Γίνεσαι φως στη συννεφιά
Μα κάθε φορά κάτι τρέχει
Φεύγεις μακριά
μόνος ξανά σα μια γκρίζα σκιά

Τέτοια ζωή ποιος την αντέχει
Ίσως εγώ και η βροχή
Μα σ' αγαπώ βρέχει δε βρέχει
κι αν σ' αρνηθώ τότε μωρό μου θα φταις μόνο εσύ.

Στίχοι: Τάκης Καρνάτσος Μουσική: Γιάννης Σπανός Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου

Τα τρένα που φύγαν...

Τα τρένα που φύγαν
αγάπες μού πήρανε.
Αγάπες και κλαίνε,
ποια μοίρα τις μοίρανε;

Δώς μου χέρι να πιαστώ
να πιαστώ, να κρατηθώ,
ένα γέλιο, μια ματιά
κι ανασταίνετ’ η καρδιά.

Το τρένο σε πήρε
πουλί, χελιδόνι μου.
Σε τύλιξ’ η νύχτα
κι ορφάνεψα μόνη μου.

   

                           

                                  

Κρύψου...

Μέτραγα ανάποδα διακόσια
Να χεις πάντα χρόνο να κρυφτείς...
Μέτραγα κι ας μου χες κάνει τόσα
Για να βγαίνεις πάντα νικητής...

Μέτραγα τα βράδια που αργούσες
Μέχρι να `ρθεις είχα κοιμηθεί
Κι αν καμιά φορά δε μου γυρνούσες
Έλεγα απλά έχεις κρυφτεί

Κρύψου για να μη σ’ ανακαλύψω
Κρύψου μη σε δω να μ’ αγνοείς
Κρύψου να μπορώ να εξηγήσω
Που `φυγες και δε θα ξαναρθείς...
Θα σε βρω...

Μ’ αν θέλεις, κρύψου...

Μέτραγα ανάποδα για χρόνια
Κι έφτασα μια μέρα στο μηδέν
Σ’ έχασα και δείξε μου συμπόνια
Που σουνα για πάντα κι όμως δεν...

Κρύψου για να μη σ’ ανακαλύψω
Κρύψου μη σε δω να μ’ αγνοείς
Κρύψου να μπορώ να εξηγήσω

Που `φυγες και δε θα ξαναρθείς...

Τσάι γιασεμιού...

Σου `φερνα στρείδια απ’ το ασπρονήσι,
σου `φτιαχνα τσάι γιασεμιού,
Μα εσένα σ’ είχαν συνηθίσει
σε φασολάδες και τουρλού.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρά μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπά μου
που τον εψάχνω εδώ και μια ζωή.

Πρόσεχες πάντα στα πλακάκια
κάθε σκουπίδι και λεκέ,
και είχα στο βάζο λουλουδάκια
που δεν τα πρόσεξες ποτέ.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρά μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπά μου
που τον εψάχνω εδώ και μια ζωή.

Μια ευκαιρία τελευταία
που είχε απομείνει πια για μας,
κι αυτή την έχασες μοιραία
για να μη χάσεις ένα ματς.

Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου,
στην κάμαρά μου την παιδική,
μήπως βρω το χρυσό πρίγκηπά μου
που τον εψάχνω εδώ και μια ζωή.

Κι όταν μπω στα γαλάζια σεντόνια,
ο πρίγκηπάς μου θα είναι εκεί,
θα φοράει τη δικιά σου κολόνια
και θα φιλάει, όπως φιλάς εσύ,

όπως φιλάς εσύ, όπως φιλάς εσύ.

Τα μικρά παιδιά...

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο
τις ελπίδες μας

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που μπερδεύουν τα λόγια τους
που μιλούν με νοήματα
στα παιχνίδια τους

Μες σε κήπους και χώματα
με λουλούδια ή λάσπη
έναν κόσμο ζουν τα μικρά
τον πιο όμορφο

Τα μικρά παιδιά τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο
τις ελπίδες μας

Ένα φύλλο ή μια μέλισσα
ένα τόπι ή μια βέργα
γίνουνται αυτοκίνητα χαρά
κόσμου ζωή

Τα μικρά παιδιά τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο
τις ελπίδες μας

Δυο κουτιά σπίρτα γίνηκαν
ο σταθμός και τα τρένα
που μπορούνε να φτάσουνε
ως την άκρη της γης

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο
τις ελπίδες μας