Ηλεκτρικός Θησέας

 Με κάτασπρο πανί ένα καράβι

Απ' το πενήντα έχει να φανεί

Και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι

Με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί...

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί...

(Μ.Φωτίου)

Σε δίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια

Σε μια ζωή χωρίς προοπτική

Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια

Και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή

Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια

Και κομματιάζεσαι στην εθνική...

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει μουγγαθεί

(Π.Σιδηρόπουλος)

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι

Ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή

Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι

Και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί...

Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι

Βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει μουγγαθεί

(Μ.Φωτίου)

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν

Και τα κεφάλια βγαίνουν σαν σκουριά

Στα σούπερ μάρκετ τελείωσε η ελπίδα

Και συ σκαρφάλωσες στη σκαλωσιά...

Που πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα

Και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;

Ηλεκτρικός Θησέας και τα λοιπά...

(Π.Σιδηρόπουλος)

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα

Και θα μας πνίξει όξινη βροχή

Βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα

Και κρύψε την καλά μέσα στη γη

Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα

Αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί...

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί...

Ψηφοθηρία λόγοι κι εμβατήρια

Ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή

Γι' αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια

Και μες στα γήπεδα την Κυριακή

Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια

Ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί...

Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι

Κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί...

(Μ.Φωτίου)

Να κλείσεις τη πληγή θανατηφόρα

Και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά

Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια

Και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά

Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια

Τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά

Τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια

Και βρίσκεις μια αιχμάλωτη γενιά...

(Π.Σιδηρόπουλος)

Μια πλαστική ανέμισες σημαία

Πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό

Κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία

Ειδήσεις σίριαλ και τσίμπλα rock

Και πως θα ξημερώσει η άλλη μέρα

Όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό

Και πως θα ξημερώσει η άλλη μέρα

Όταν το ψέμα σέρνει τον χορό...

Ζωγράφισε ένα ήλιο στο ταβάνι

Μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς

Και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου

Στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς

Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου

Ή βγες ξανά στο δρόμο της φωτιάς

Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου

Ή ΒΓΕΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ!

                                     

Είναι η αγάπη...

 Η αγάπη χόρτο δεν είναι για να βγει 

με τόση ευκολία, 

είναι δεντρί βαθύρριζο μα θες για να το βγάλεις 

πριχού μονάχο μαραθεί σ’ οργώνει τη καρδιά σου,

βγαίνει μαζί με τη καρδιά.

Ειν’ η αγάπη βάτος,

που αν τύχει και μπλεχτείς μέσα στις αγκαθιές του

δε ξεμπερδεύεις εύκολα,

θα φύγεις λαβωμένος.

Είναι η αγάπη θάλασσα,

που γλυκοκυματίζει,

κι αν τύχει τα γαλάζια της νερά σε ξεγελάσουν

τις ομορφιές της λιμπιστείς κι απλώσεις τα πανιά σου,

δεν είναι μάνα βολετό πίσω για να γυρίσεις

κι αν σε βοηθήσουν οι καιροί με κίνδυνο μεγάλο

στην άλλη άκρια θε να βγεις αλλιώτικα εχάθης.

Είναι η αγάπη φονικό

που ζωντανό σ’ αφήνει.

Είναι η αγάπη ξενιτιά που παίρνει το παιδί σου

μα κάθε μέρα καρτερείς μη και γυρίσει πίσω.

Είναι η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις

μ’ από τη γη τα πόδια σου δε λεν να ξεκολλήσουν.

Είναι η αγάπη χείμαρρος

χυμά και σε συντρίβει.

Αγάπη είναι ν’ αγαπάς όποια πληγή σου ανοίγει.

Αγάπη είναι η  η μοναξιά που πρέπει στον καθένα.

Αγάπη είναι να κοιτάς τη πόρτα ολοένα.

Αγαπη ειναι να μιλάς στα φύλλα και στα δέντρα,

στις πέτρες, στα τριαντάφυλλα,

στους τοιχους,

στα ταβάνια.

                    

Famous blue raincoat/Στα κίτρινα φώτα

 Όλο τ' απόγευμα δεν είπα τίποτα

κρύβω τα λόγια μου μ' ένα τσιγάρο

έξω τα χρώματα σβήνουν και χάνονται

κλείνω τα μάτια μου ανάσα να πάρω

Πώς βραδιάζει νωρίς

όλα εδώ σαν φινάλε γιορτής

το μπαλκόνι στενό, κάτω η πόλη μυρίζει

μοναξιά και καπνό

Και μένω, κάτω απ' τα κίτρινα φώτα

στην πόλη που χώραγε πρώτα

τη φωνή σου να λέει "σ' αγαπώ"

Σ' έχω χάσει, μέσα στα κίτρινα φώτα

στην πόλη που χώραγε πρώτα

τη φωνή σου να λέει "σ' αγαπώ"

να λέει "σ' αγαπώ"

Όλο τ' απόγευμα σ' ένα παράθυρο

και κάτω αδιάφορα ο κόσμος περνάει

κάποιο ραδιόφωνο, μόλις που ακούγεται

δίχως φτερά η ζωή μου πού πάει

Πώς βραδιάζει νωρίς

όλα εδώ σαν φινάλε γιορτής

το μπαλκόνι στενό, κάτω η πόλη μυρίζει

μοναξιά και καπνό

Και μένω, κάτω απ' τα κίτρινα φώτα

στην πόλη που χώραγε πρώτα

τη φωνή σου να λέει "σ' αγαπώ"

Σ' έχω χάσει, μέσα στα κίτρινα φώτα

στην πόλη που χώραγε πρώτα

τη φωνή σου να λέει "σ' αγαπώ"

να λέει "σ' αγαπώ"

It's four in the morning, the end of december 

I'm writing you now just to see if you're better 

New york is cold, but I like where I'm living 

There's music on clinton street all through the evening. 

I hear that you're building your little house deep in the desert 

You're living for nothing now, I hope you're keeping some kind of record. 

Yes, and jane came by with a lock of your hair 

She said that you gave it to her 

That night that you planned to go clear 

Did you ever go clear? 

Ah, the last time we saw you you looked so much older 

Your famous blue raincoat was torn at the shoulder 

You'd been to the station to meet every train 

And you came home without lili marlene 

And you treated my woman to a flake of your life 

And when she came back she was nobody's wife. 

Well I see you there with the rose in your teeth 

One more thin gypsy thief 

Well I see jane's awake -- 

She sends her regards. 

And what can I tell you my brother, my killer 

What can I possibly say? 

I guess that I miss you, I guess I forgive you 

I'm glad you stood in my way. 

If you ever come by here, for jane or for me 

Your enemy is sleeping, and his woman is free. 

Yes, and thanks, for the trouble you took from her eyes 

I thought it was there for good so I never tried. 

And jane came by with a lock of your hair 

She said that you gave it to her 

That night that you planned to go clear 

 -sincerely, l. cohen

Μονά Ζυγά...

 Μονά ζυγά φίλε, μονά ζυγά φίλε

όλα τα θες δικά σου

και να `μαι εγώ πίσω απ’ τον αρχηγό

πίσω πάντα από τη σκιά σου.

Δεν είμαι εγώ για κάτσε σήκω

δεν κάνω για φαντάρος εγώ,

στον εαυτό μου μόνο ανήκω

κανένανε δε θέλω αρχηγό.

Διαταγές φίλε, διαταγές φίλε,

δίνε στον εαυτό σου,

γιατί εγώ θέλω, να `μαι εγώ θέλω,

να `μαι ο σύντροφός σου.

Δεν είμαι εγώ για κάτσε σήκω

δεν κάνω για φαντάρος εγώ,

στον εαυτό μου μόνο ανήκω

κανένανε δε θέλω αρχηγό.

Αν δεν μπορείς φίλε, αν δεν μπορείς φίλε,

λίγο μυαλό να βάλεις,

θα φύγω εγώ φίλε, θα φύγω εγώ φίλε,

διόλου μην αμφιβάλλεις.

Δεν είμαι εγώ για κάτσε σήκω

δεν κάνω για φαντάρος εγώ,

στον εαυτό μου μόνο ανήκω

κανένανε δε θέλω αρχηγό.

Μονά ζυγά φίλε, μονά ζυγά φίλε

όλα τα θες δικά σου

και να `μαι εγώ πίσω απ’ τον αρχηγό

πίσω πάντα από τη σκιά σου.

Δεν είμαι εγώ για κάτσε σήκω

δεν κάνω για φαντάρος εγώ,

στον εαυτό μου μόνο ανήκω

κανένανε δε θέλω αρχηγό.

Μονά ζυγά φίλε, μονά ζυγά φίλε

όλα τα θες δικά σου

και να `μαι εγώ πίσω απ’ τον αρχηγό

πίσω πάντα από τη σκιά σου.

Μονά ζυγά, μονά ζυγά,

μονά ζυγά δικά σου...........

                                                  

Εισιτήριο στην τσέπη σου...

 Ήθελα να ‘μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου

ό,τι αγγίζεις να ‘χει κάτι κι από μένα

να ‘μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου

που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να ‘μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου

η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου

να ‘μαι η πρώτη ρουφηξιά απ’ το τσιγάρο σου

κι η τελευταία η γουλιά απ’ το ποτό σου

Ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Θα ‘θελα να ‘μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου

πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου

να ‘μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου

για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

ήθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σου

όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου....

                

Εμένα οι φίλοι μου...

 Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών

Εξάρχεια, Πατήσια, Μεταξουργείο, Μετς

Κάνουν ό,τι λάχει

Πλασιέ τσελεμεντέδων κι εγκυκλοπαιδειών

Φτιάχνουν δρόμους κι ενώνουν ερήμους

Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος

Επαγγελματίες επαναστάτες

Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν

Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν

αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

στις ταράτσες παλιών σπιτιών

Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη

Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια

τις ενοχές σας,

αποφάσεις συνεδρίων,

δανεικά κοστούμια,

σημάδια από κάφτρες

περίεργες ημικρανίες,

απειλητικές σιωπές

κολπίτιδες

ερωτεύονται ομοφυλόφιλους

τριχομονάδες

καθυστέρηση

Το τηλέφωνο

σπασμένα γυαλιά

Το ασθενοφόρο

Κανείς…

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Κάνουν ό,τι λάχει

Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου

γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή

Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα

γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο

Γράφουν σε συνθηματική γλώσσα

γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει

Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα

στο λαιμό σας, στα χέρια σας

Οι φίλοι μου…

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα...