"Εφυγα..."

Έφυγα,

γιατί έπρεπε να μείνω αλλιώς.

Έφυγα,

γιατί άνοιξε ο καημός μου ο παλιός.

Στο άγγιγμα του όχι μας

σαν κουρασμένο ρούχο

γιατί έφυγα κι απέφυγα

που τέτοια αγάπη σου 'χω...

Δυο σπίρτα που 'μειναν στης νύχτας το κουτί

να μην τ' ανάψεις.

Την πόρτα σου μονάχα την κουτή

για ρώτα την πώς έφυγα, νομίζοντας πως θες να με φωνάξεις.

Έφυγα,

γιατί έπρεπε να ζήσω αλλιώς.

Έφυγα,

όπως φεύγει το σκοτάδι απ' το φως.

Μια κάφτρα μόνο γυάλισε

λες κι ήθελε να δείξει

ποιο κουράγιο το κουβάλησε

το θέλω που 'χα πνίξει...

Δυο σπίρτα που 'μειναν στης νύχτας το κουτί

να μην τ' ανάψεις.

Την πόρτα σου μονάχα την κουτή

για ρώτα την πώς έφυγα, νομίζοντας πως θες να με φωνάξεις.