To κοπερτί

Και Κοπερτί το Κοπερτί

κι εμείς θα κουραστούμε

θα αρχίσει κάποτε η φθορά κι ο μαρασμός

Και Κοπερτί το Κοπερτί

θα ξεαγαπηθούμε

όλη η ζωή μου ήταν ένας χωρισμός

Δε θα φτιάχνεις πια

στιχάκια στη γιορτή μου

ούτε καρδιές με κόκκινο χαρτί

όμως πάντα εσύ

θά `σαι Κοπερτί μου

το μοναδικό μου Κοπερτί

Και Κοπερτί το Κοπερτί

θα βγαίνεις μ’ άλλα αγόρια

κι εγώ θα ζήσω το δικό μου το ρυθμό

Και Κοπερτί το Κοπερτί

μετά από χίλια χρόνια

θα σου τηλεφωνήσω σ’ άλλον αριθμό

Γεια σου Κοπερτί

θυμάσαι τη φωνή μου

αν είσαι ολομόναχο και συ

πάρε ένα ταξί

κι έλα Κοπερτί μου

έλα να γεράσουμε μαζί..

Το σημερινό τραγούδι είναι από έναν δίσκο-ορόσημο για την ελληνική μουσική, το «Σαμποτάζ» των Λένας Πλάτωνος - Μαριανίνας Κριεζή, που κυκλοφόρησε το 1981, με ερμηνευτές τους Σαβίνα Γιαννάτου, Γιάννη Παλαμίδα. Πρόκειται για ένα άλμπουμ πολύ μπροστά από την εποχή του, πρωτοποριακό, τολμηρό στον τρόπο έκφρασης, που άνοιξε νέους δρόμους στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής.

«"Το κοπερτί, το κοπερτί, τάπι τάπι ρούσι" είναι ένα παιδικό παιχνίδι, στο οποίο τα παιδιά κάνουν έναν κύκλο και στο τέλος κάθε γύρου αποχωρεί και ένα. Αυτό το παιχνίδι έφερνε μια μελαγχολία στη Μαριανίνα και ήθελε να το κάνει τραγούδι. Έτσι "Το κοπερτί" μεταφέρθηκε νοηματικά στο πώς μας αποχαιρετάνε αγαπημένα πρόσωπα ένα ένα και φεύγουν από τη ζωή» είχε πει η Πλάτωνος στον ραδιοφωνικό παραγωγό Χρήστο Παπαμιχάλη, όταν του αφηγήθηκε την ιστορία τού «Σαμποτάζ».